شمارهٔ ۲۱۸
قد بدا الصبح علی اسعد فالو زقی الدیک علی اطیب حال
ساقیا می گذرد وقت صبوحقدحی چند بده مالامال
رنج مخمور شبانه نرودجز به میهای صبوح از دنبال
صبحدم تشنه لبان را می لعلمی دهد خاصیت آب زلال
حبذا آب زلالی که ازوستشسته از چهره جان گرد ملال
جامیا باده خور و دار حرامبه حلالیش مرو راه ضلال
زانکه می خاصه به شیرین پسرانمستی آرد چه حرام و چه حلال