شمارهٔ ۸۷۰
باری دگرم کش به جفا داغ به سینهتا مرهم پیشینه شود داغ پسینه
هیهات که شایسته غم های تو گرددتا دل نشود پاک ز غل سینه ز کینه
پیش آ که به بر گیرمت ار طالب عشقیکین درد سرایت کند از سینه به سینه
گنجی ست دل من که ز پیکان تو داردصد گوهر سیراب به هر کنج دفینه
دل جای غم توست نگه دارش از اغیارشرط است ز شاهان جهان پاس خزینه
جانم سوی تن ز آرزوی خال تو آمدچون مرغ که آید به زمین از پی چینه
تا یار کند میل غزل های تو جامیاز خون جگر رنگ کن اوراق سفینه