شمارهٔ ۷۳۶
تبارک الله ازین شکل و شیوه موزونتو را رسد که بنازی به حسن روزافزون
چو زندگانی عاشق به وصل معشوق استیکی ست فرقت لیلی و مردن مجنون
گمان صبر و سکون داشتم به خود لیکنچو از تو دور فتادم چه جای صبر و سکون
ز جان سوختگان غمت برآمد دودتو را چو گرد شکر خاست خط غالیه گون
همی فتاد ز بار غم تو خانه دلاگر نه تیر تو بودی درین خرابه ستون
ز نقد عشق چو باشد خزانه دل راچه سود حشمت جمشید و گنج افریدون
به تیغ مهر چو آن ماه کشت جامی راچه جرم بر روش چرخ و گردش گردون