شمارهٔ ۷۰۷
به عارض تو ز ماه تمام چون گویمبه لعل تو ز می لاله فام چون گویم
لبت گهی که درآید به شکرافشانیحدیث طوطی شیرین کلام چون گویم
خوش آن زمان که تو را بینم و ز حیرانیچنان شوم که ندانم سلام چون گویم
جفای تو همه وقتی رسد نمی دانمکه شکر این کرم مستدام چون گویم
شراب را که بر هر جا حرام می داننداگر ز دست تو باشد حرام چون گویم
گدای کوی تو گویم چو نام من پرسندچو این خجسته لقب هست نام چون گویم
چو جامی از هوست می پرست شد با اوبه جز حکایت صهبا و جام چون گویم