شمارهٔ ۶۸۲
چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینمبه سر کوی تو آیم در و دیوار تو بینم
من که باشم که توانم گلی از باغ تو چیدناینقدر بس که یکی خار ز گلزار تو بینم
تا شدی شهره چو خورشید همه ماهوشان راذره سان بی سر و پا گشته هوادار تو بینم
زاهدان در هوس طوبی و اندیشه جنتمن در آن غم که چه سان قامت و رخسار تو بینم
چون به راه تو شود خاک تنم باد سلامتچشم خونبار که باری قد و رفتار تو بینم
تویی آن یوسف ثانی که عزیزان جهان راجان نهاده به کف دست خریدار تو بینم
نرسد هیچ کس ای جان به گرفتاری جامیزین همه عاشق بیدل که گرفتار تو بینم