شمارهٔ ۴۲۴
هر شب ز غمت بس که دلم زار بنالداز ناله زارم در و دیوار بنالد
بی روی تو نالد دل ازین سینه صد چاکچون مرغ قفس کز غم گلزار بنالد
آه از دل سخت تو که یک ره نکنی گوشگر عاشق دلسوخته صد بار بنالد
افغان دلم آید ازان طره شبرنگچون ناله مرغی که شب تار بنالد
گر کوهکن از عشق بنالید عجب نیستگر کوه بود والله ازین بار بنالد
بلبل که ز گل هر چه رسد هست به آن خوشخوش نیست گر از سرزنش خار بنالد
جامی مکن از یار فغان گر ستمی کردیار آن نبود کز ستم یار بنالد