شمارهٔ ۲۵۷
دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیحباده چون نقل مباح است زهی نقل صحیح
تحفه لایق جانان به کف آر ای زاهدترسمت دست نگیرد به قیامت تسبیح
شیوه علم نظر ورز که العلم حسنمنکر فکر خرد باش که الجهل قبیح
پیش لعل تو نهم لب به لب جام آریبه اشارت طلب بوسه بسی به ز صریح
آن دهان یک سر موی است ز لطف تو و هستیک سر موی تو را بر همه خوبان ترجیح
هر کجا شوخ و ملیحی ست دلم کشته اوستخاصه آن چشم خوش شوخ و لب لعل ملیح
وارد صبح ز صوفی طلب و ورد صباحجامی و جام صبوح از کف معشوق صبیح