شمارهٔ ۱۰۰۹
این چنین خوب و نازنین که تویینبود هیچ کس چنین که تویی
گر گلستان جنتم بخشندنروم زان گل زمین که تویی
صحبت جان و تن نیارد تابمونس هر دل حزین که تویی
هیچ مرغ دل از تو جان نبردباز ازین گونه در کمین که تویی
جامی آخر به داغ دل سوزیبا چنین آه آتشین که تویی