بخش ۵۹ - ندبه حکیم سوم
حکیمی دگر گفت کان کامگاربه دانشوری در جهان نامدار
زمین را که کشور به کشور گرفتبه تیغ زراندود چون خور گرفت
جهان همچو او پادشاهی نداشتولی دولت او بقایی نداشت
ز ناگه چو ابری رسید و گذشتازو چند قطره چکید و گذشت
نه در سایه اش خفته ای خواب کردنه از قطره اش تشنه ای آب خورد
چنان رفت کز وی اثر هم نمانداثر خود چه باشد خبر هم نماند