بخش ۸۱ - مناجات در توجه از مقام حریت به فتوت
ای غمت مایه ده شادی مابر درت بندگی آزادی ما
بنده خاص تو را نیست پسندبر دل از بندگی غیر تو بند
فارغ است از دو جهان در دو جهاننه عیان بسته چیزی نه نهان
جا گرفته به سر خشک زمینگشته در کوی فنا خاک نشین
نشده خاطر او بند به هیچنه دلش یافته پیوند به هیچ
تافته روی ز روی همه کسروی در روی تو آورده و بس
جامی از بندگی خویش ملولدارد از خواجگیت چشم قبول
بر درت عز قبولیش بدهدر رهت اذن دخولیش بده
بر وی افشان ز ره خود گردیبر دلش نه ز غم خود دردی
افکن از منزل بی دردانشرخت در کوی جوانمردانش