گنج

بخش ۶۹ - حکایت آن اعرابی اشتر گم کرده که میگفت کاشکی من نیز با اشتر خویش گم گشتمی تا هر که وی را یافتی مرا نیز با وی یافتی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۷ بیت
آن عرابی چون شد اشتر در شتاباز شتر افتاد چشمی مست خواب
از سبکباری شتر چون یارییدید کرد آغاز خوش رفتاریی
چون عرابی بامداد از خواب خاستپی نبرد اصلا که آن اشتر کجاست
گفت واویلا که گم گشت اشترمماند خاطر از خیال او پرم
کاش با او گشتمی من نیز گمتا نرفتی بر سرم این اشتلم
هر کجا او رفت با او رفتمیتا ازین دوری به یکسو رفتمی
هر که آن گم گشته را وایافتیبا من آواره یکجا یافتی