بخش ۴۹ - اشارت به خونریزی شیرویه خسرو را و نامبارکی آن بر وی
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۳ بیت
غرقه خون چون خسرو از شیرویه خفتنکته ای خوش در حق شیرویه گفت
که بدان شاخی که آب از اصل خوردسر کشید از آب و قصد اصل کرد
اصل را چون کند و شد میدان فراخخشک و بی بر بر زمین افتاد شاخ