بخش ۳۰ - حکایت آن موسوس سودایی که به سبب آلایش جانوران دریایی دست از آب دریا شست و آبی پاکیزه تر از آب دریا جست

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۷ بیت

آن موسوس بر لب دریا نشستتا کند بهر تقرب آبدست

دید دریایی پر از ماهی و مارچغز و خرچنگش هزار اندر هزار

هر طرف مرغان آبی در شناهغوطه زن از قعر دریا قوت خواه

گفت دریایی که چندین جانورگردد اندر وی به صبح و شام در

کی سزد کز وی بشویم دست و رویشستم اکنون دست خود زین شست و شو

چشمه ای خواهم به سان زمزمیکوته از وی دست هر نامحرمی

کانچه شد آلوده از آلودگانفارغند از وی جگر پالودگان

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف یک موسوس (شخصی که مغشوش فکر می‌کند) می‌پردازد که بر لب دریا نشسته و به زندگی پر جنب و جوش دریا می‌نگرد. او مشاهده می‌کند که دریا پر از ماهی، مار، چغز و خرچنگ است و مرغان آبی در حال شنا کردنند. او با تردید از خود می‌پرسد چگونه می‌تواند دست و صورت خود را بشوید در حالی که این همه جانور در دریا وجود دارد. در نهایت، او آرزوی یافتن چشمه‌ای پاک و بدون آلودگی را دارد که بتواند از آن آب بنوشد و خود را از آلودگی‌های زندگی دور نگه‌دارد. شعر به نوعی اشاره به اجتناب از آلودگی‌های دنیای مادی و میل به پاکی و طهارت نیز دارد.