بخش ۶۳ - در بیان آنکه تسبیح موجودات به لسان حال می باشد چنانکه گذشت و ارباب کشف و نظر در آن متفقند و به زبان مقال نیز می باشد چنانکه اصحاب کشف و عیان بدان قایلند و در احادیث نیز واقع است
حمد تسبیح حق بدین قانونکه رسانیده شد به عرض اکنون
به لسان دلالت آمد و حالنه به ترتیب لفظ و حرف و مقال
وین به سمع خرد شود مدرکواندر این نیست هیچ کس را شک
لیک ارباب کشف و اهل عیاندر جماد و نبات و هر حیوان
نطق دیگر همی کنند اثباتدر جمیع مواطن و اوقات
همه مستند زنده و گویاخالق خویش را به جان جویا
حمد و تسبیح حق همی گویندراه قرب و رضا همی پویند
تیزگوشان که سمعشان مبدلشد به سمع دگر ز نور ازل
حمد و تسبیح شان همی شنوندگرچه اهل نظر نمیگروند
مرتضی گفت با رسول خدارفتم از مکه جانب صحرا
هیچ سنگ و درخت نامد پیشکه نگفتی سلام بی کم و بیش
ابن مسعود گفت وقت طعاممی شنیدیم از طعام کلام
به زبان فصیح و لفظ صریحخوش همی گفت بهر حق تسبیح