بخش ۳۴ - در بیان آنکه حضرت خواجه بزرگوار قدس سره می فرمودند که بنای کار را به نفس می باید کرد چنانکه اشتغال به وظیفه و زمان حال از تذکر ماضی و تفکر در مستقبل را مشغول گرداند و نفس را مگذارد که ضایع گذرد
خواجه پاک دین پاک نفسروح الله روحه الاقدس
گفت عارف که در وفا فرد استکار خود بر نفس بنا کرده ست
هیچگه پیش و پس نمی نگردنقد خود جز نفس نمی شمرد
ما مضی مات و المؤمل غیبنیست جز نقد وقتش اندر جیب
می کند از سر شعور و وقوفهر نفس را به حق آن مصروف
شده امروز و دی و فردایشنقطه خاک گشته مأموایش
شغل حالش سترده است از دلذکر ماضی و فکر مستقبل
خارج از اختلاف روز و شب استوقت را گاه ابن و گاه آب است
این وقت است اگر تصرف حالباشد او را محول احوال
ورز قید تصرفش بدر استوقت فرزند اوست او پدر است
نیست او ابن وقت ابوالوقت استوقتش ایمن ز وصمت و مقت است
وقت ها را به قدرت مولامی کند صرف افضل و اولی