بخش ۲۴ - در بیان فرق میان رقص ارباب نقص و حال اهل کمال
رقص ناقص به سوی نقص بودجنبش کاملان نه رقص بود
می زند مرغ جانشان پر و بالتا رهد باز ازین حضیض وبال
گرچه هر روز یک صدا و ندابه هوای سماع جسته ز جا
آن یکی بر فلک کشیده ردیوان دگر رفته تا به تحت ثری
آن یکی سوده سر به چرخ برینوان دگر رخت برده زیر زمین