بخش ۲ - اشارت به تنزیه و تقدس حضرت حق سبحانه و تعالی
جل من لااله الا هولا تقل کیف هو و لا ما هو
کل فی نعت ذاته الالسنحار فی نور و جهه الأعین
لمعات جمال او ظاهرسبحات جلال او قاهر
فیض لطفش چو نورپاش شودتف قهرش چو دور باش شود
هر چه مفهوم عقل و ادراک استساحت قدس او ازان پاک است
قدس ذاتش چو برتر از کیف استکیف هو گفتن اندر او حیف است
چون نه نوع آمد و نه جنس او راپس چه معنی سئوال ما هو را
ما و هو چیست لا و هو می گویراه ازین لا و هو بدو می جوی
لا و هو هر دو نفی و اثباتندنافی غیر و مثبت ذاتند
چند از این غافلی و گمراهیلا و هو ورد خود کن ای لاهی
تا دهد لا و هوت قوت و قوتببرد تا سرادق لاهوت
به هوا و هوس در او نرسیتا ز لا نگذری به هو نرسی
هو کفایت ز غیب ذات شناسمکنش بر دگر ذوات قیاس
هیچ ذاتی به ذات او نرسدعقل کل در صفات او نرسد
این چه مجد و بهاست سبحانهوین چه عز ما اعز سلطانه
ای همه قدسیان قدوسیگرد کوی تو در زمین بوسی
دو جهان جلوه گاه وحدت توشهد الله گواه وحدت تو
هم مقر گفته با تو هم جاحدلمن الملک لله الواحد
پرتو روی توست از همه سوهمه را رو به توست از همه رو
همه در راه و راه می جوینداز غمت آه آه می گویند
مبتدی در ره تو مویه کناننعره اهدناالصراط زنان
منتهی در سجود بین یدیکگفته کیف الطریق رب الیک
بنما ره که طالب راهیمره به سوی تو از تو می خواهیم
قطع این ره به راه پیماییکی توان کرد دگر تو ننمایی