بخش ۱۷۳ - در بیان سر فضیلت نماز جماعت بر نماز منفرد
بنگر در نماز وقت عملکه جماعت در او بود افضل
زانکه از اجتماع قوم و اماممی شود نشئه نماز تمام
یکی از قوم اگر بود ز غروردر نمازش ز سهو و لهو قصور
باشد از رای همت عالیدیگری را نماز ازان خالی
ور یکی باشد را شرایط و ارکاننبود بی تفاوت و نقصان
دیگری هم بود که آن اعمالکرده باشد ادا به وجه کمال
ور یکی را بود قیام و رکوعخالی از هیئت خشوع و خضوع
دیگری خاشع آنچنان باشدکه در احوال او عیان باشد
ور یکی زان میان پریشان دلباشد از فکرهای بی حاصل
دیگری از خیال دور بودغرق جمعیت و حضور بود
یک نماز از همه شود حاصلکه به میزان دین بود کامل
کامل ار نبود آن بود بی شککه بود بیش فضلش از هر یک
اثر آن به همگنان برسدچون اثرهای فیض جان به جسد
همه زان فیض زندگی یابدذوق آداب بندگی یابند
شود از همدلی و همکاریذوق هر یک به دیگران ساری
پیش روشندلان نیک خصالهست روشن سرایت احوال