بخش ۱۴۸ - اشارة الی بعض بطون قوله تعالی و جنة عرضها السموات و الارض
اصل جنات جنت الذات استعرضها الارض و السماوات است
ارض چه بود، حقایق اعیانمستقر در نشیمن امکان
آسمان چه صفات یا اسمامتأثر ز حکم شان اشیا
بود اعیان باسرها و صفاتمندمج در نخست رتبه ذات
وحدت صرف و هستی ساذجبود اینها همه در او مدرج
امتیازی و اختلافی نهاتفاقی و ائتلافی نه
ذات خود را چو کرد بر خود عرضعرضش این آسمان شد و این ارض
هم درآمد به کسوت اسماهم برآمد به صورت اشیا
لیک در علم خویش نی در عینبود در علم مندمج کونین
باز دیگر چو عرض کرد آغازکرد ارض و سمای دیگر ساز
ارض شد ملک و آسمان ملکوتهر دو در تحت سطوت جبروت
شاید چو بار نخست در دومینعرض او عین آسمان و زمین
هر چه در غیب ذات باطن بوددر شهادت ظهور کرد و نمود
آنچه در وی تجرد و تأثیرگشت ظاهر شد آسمان و اثیر
آسمانی ولیک روحانینه هیولانی و نه جسمانی
وانچه آمد مخالف ارواحارض اجساد باشد و اشباح
طبقات است آن زمین و ازانباشد اطباق آسمان جهان
ذات حق را که جنت آیین استعرضهاالارض و السما این است
چون عیان شد ز غیب قدس قدمعرضش این هر دو شد نه بیش و نه کم