بخش ۱۳۲ - قال رسول الله صلی الله علیه و سلم یوجر ابن آدم فی نفقته کلها الاشیئا وضعه فی الماء و الطین
مصطفی گفت هر که کرد انفاقببرد مزد خویش یوم تلاق
مگر آن هرزه کار بی حاصلکه کند سعی در عمارت گل
هر چه سازد در آب و خاک تلفنایدش زان به غیر باد به کف
گر تو گویی کسی که دسترسییافت، سازد بنای خیر بسی
خانقاه و رباط و مسجد و پلبرکه و حوض بر ممر و سبل
چون بود قصدش از ریا منفکمزد یابد بر آن عمل بی شک
گویم آری ولی به وجه جواببا تو گویم دقیقه ای دریاب
قبله گاه توجهات هممبر دو گونه است در جمیع امم
یا حفوظ نشیمن گل و آبیا حظوظ ریاض حسن ماب
هر که می خواهد از عمارت گلفسحت دار و نزهت منزل
یا تفاخر میانه اقرانکه بنا کرد مسجدی ویران
چون به اخلاص همت عاملمتجاوز نشد ز عالم گل
نفقاتش در آب و گل موضوعماند و او ز اجر او مقطوع
بلکه در حج و عمره و صلواتچون بود بهر عاجلت نفقات
همه ماند در آب و گل مرهونندهد اجر صانع بیچون
هر که را از عمارت گل و آبهست مقصود کسب قرب و ثواب
چون ز گل درگذشت همت وینفاتش همی رود در پی
نفقاتش چو قطع کرد این راهعندکم بود گشت عندالله