شمارهٔ ۳۶ - طالع
نه بکوشش درست روزی خلقیا بجد و بجهد دادستند
از تکاپوی رزق نفزایدورچه هر کس دران فتادستند
مانده بی برگ و بار سرو و چنارورچه صد دست برگشادستند
باز نرگس فکنده سر در پیشتاج زر بر سرش نهادستند
تا بدانی که طالعست همههر کسی را بدانچه دادستند