شمارهٔ ۱۳۶ - موی سپید
هر چه موی سپید بینی تودست در دامن بهانه زنی
برکنی گوئی این ز سودا بودمن ندانم که را همی شکنی
پنبه زاری شد آن بناگوشتپنبه از گوش کی برون فکنی
بیش از این خار خویشتن ننهندپیر گشتی برو چه ریش کنی
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
نسخهٔ ۳ · 391af2e
ساختهٔ TheRight Agency