شمارهٔ ۱۳۲ - دعا و ثنا
ای بر میان چرخ کمر از وفای تووی بر زبان خلق دعا و ثنای تو
آراستست خطبه بفرخنده نام تووافروختست سکه بفر و بهای تو
انصاف نوبهار ز تاثیر عدل تستتاثیر آفتاب ز تأیید رای تو
گردون ز روشنان کواکب همیکندچتر شب سیاه مرصع برای تو
این نوبهار خرم و نوروز دلگشایفرخنده باد بر تو و بر ما بقای تو