شمارهٔ ۱ قافیه: باب۲ بیت با ندیمانِ خوش و صحبتِ یاران لطیفخوش بود دامن صحرا و دف و چنگ و رباب به وصال خودم ار یار دمی بنوازدکنم از آتش سینه جگر خویش کباب