شمارهٔ ۲۹۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ورنیست۷ بیت

گر مرا به ماه رویت مهر باشد دور نیستزآنکه کس را در جهان مانند تو منظور نیست

تا به کی صبرم ز وصل خویش فرمایی بگوبیش از این صبرم ز روی خوب تو مقدور نیست

عاشقان روی تو هستند بسیاری ولیکهیچ کس را حالتی چون حالت منصور نیست

در فراقت جان به لب آمد مرا در انتظارگر بپرسد حال این بیچاره چندان دور نیست

تا به کی عذر آورد در دادن کام دلمگر کند تقصیر یارم بعد از این معذور نیست

من به دوری گر گرفتارم بگو با این طبیبرحمتش آخر چرا بر جان این رنجور نیست

من نیم تنها به عشق دوست مشهور جهاندر جهان آن کیست کاندر عشق او مشهور نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که چهره زیبای محبوبش بسیار نزدیک است و هیچ کس مانند او در دنیا وجود ندارد. او از صبر کردن در انتظار وصال محبوب خسته شده و می‌خواهد بداند تا کی باید منتظر بماند. شاعر به عشق خود افتخار می‌کند و معتقد است که هیچ عاشق دیگری حالتی مانند او ندارد. او از درد و رنج جدایی شکایت کرده و از محبوبش می‌خواهد که به او توجه کند و نه تنها به خاطر عشقش، بلکه به خاطر دردهایش نیز به او رحم کند. و در نهایت، او خود را تنها در عشق محبوبش نمی‌داند و به شهرت عشق خود در جهان اشاره می‌کند.