بخش ۳۳۵ - کشته شدن تور به دست منوچهر
به دریا نمودند هر دو درنگچنین تا در آمد منوچهر تنگ
خروش آمد از هر دو لشکر به کینبتوفید از آوازِ گُردان زمین
دو لشکر خروشان بدان دشت خونهمانا بود کز ستاره فزون
چهل روزشان رزم پیوسته بوددر و دشت پْر کشته و خسته بود
منوچهر و تور اندر آن تیره گردبه هم باز خوردند روز نبرد
به گردن برآورد گرز نیابزد بر سر تورِ پُرکیمیا
تن پیلوارش درآمد به خاکسر و مغفر و جوشنش گشته چاک
دل سلم ز اندوهش آزرده شدغریوان به سوی سراپرده شد
همه شب همی با سران رای زدسرانگشت تشویر بر پای زد
که برگردد از رزم و گیرد گریزمگر جان رهاند ز شمشیر تیز