بخش ۳۱۵ - گفتگوی قارن با سلم در بسیاری سپاه کوش

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۱۹ بیت

وزآن روی قارن برآمد دمانسوی خیمهٔ سلم شد شادمان

بدو گفت کای شاه فرّخ نژادبدیدی کنون لشکر دیوزاد

براندیش خود تا چه افزون کنیمکه اندیشه آن به که اکنون کنیم

فزون است لشکر ز مور و ملخبیابان گرفته‌ست دریا و شخ

بدین سان که دیدی همه ساختهچنین شهریاری سرافراخته

ندانم که فرجام این کارزارچه پیش آورد گردش روزگار

چنین پاسخش داد کای سرفرازکه من ... به اندیشه آمد فراز

که این دیوزاده بد آید به دستکه دشمن دو چندان که ماییم هست

مگر تا جهان است چندین سپاهندیده‌ست گردون به یک جایگاه

همان جایشان سهمگن استوارستوران و برگستوان‌ور سوار

کنون هر چه دانی ز نیرنگ و رایتو را باید آورد دیگر به جای

مگر داور دادگر بی‌همالبرآرد تو را کام از این بدسگال

بدو گفت قارن که فردا پگاهکمر بست باید شدن رزمخواه

بدان تا دل لشکری نشکندهمه ترس دشمن ز بن برکند

تو امشب بفرمای تا در شتابگذارند کشتی از آن سوی آب

بدان تا بدانند یکسر سپاهکه ما برنگردیم از این رزمگاه

به جان و به دل رای جنگ آورندبدین رزم خوی پلنگ آورند

بفرمود در شب به ملّاح پیرکه کشتی از آن سو گذارد چو تیر

ز بهر شد آمد دو زورق بمانددگر یکسر از مرز دریا براند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بخش از متن، قارن به سمت خیمه‌ی سلم می‌رود و از وضعیت لشکر دیوزاد آگاه می‌شود. او به شاه می‌گوید که لشکر دشمن بسیار بیشتر و قدرتمندتر از آن است که تصور می‌شده. قارن نگرانی‌اش را از نتیجه‌ی کارزار ابراز می‌کند و به تغییر شرایط فکر می‌کند. در این حین، سلم به او پاسخ می‌دهد که با وجود دشمنی دو چندان، نمی‌توان تسلیم شد و باید با تدبیر و اندیشه پیش رفت. قارن از سلم می‌خواهد که صبح زود آماده‌ی جنگ شوند و به لشکرش این پیام را بدهد که عزم جنگ دارند و هرگونه ترسی را کنار بگذارند. در نهایت، سلم دستور می‌دهد تا کشتی‌هایی از سوی دیگر آب عبور کنند تا لشکر بداند که آن‌ها از میدان جنگ بازنخواهند گشت و آماده‌ی نبرد هستند.