بخش ۱۲۴ - آگاه شدن کوش از پیروزی آتبین

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۱۵ بیت

سواران نوشان چو بشتافتندبه بیت المقدس خبر یافتند

که شاه جهان رفت زی باخترهمان کوش با لشکرش سربسر

از آن جا سوی باختر تاختندروان از غم و رنج بگداختند

شتابان رسیدند نزدیک کوشنه با مرد کوش و نه با اسب توش

چو پیغام و نامه بدید و بگفتبرآشفت و از غم همه شب نخفت

چو رنگ شب تیره‌گون پاک شدابا نامه نزدیک ضحاک شد

فرستادگان را بر شاه خواندشنیده همه پیش او باز راند

برآشفت ضحاک و با کوش گفتکه با باد باید که باشی تو جفت

ز لشکر بدو داد پانصد هزارسواران رزم و دلیران کار

بدو داد منشور خاور تمامشه خاورش گفت در نامه نام

فراوانش بخشید هرگونه چیزز دینار، وز تاج وز تخت نیز

هم از یاره و افسر خسروانهم از اسب و ساز و سلیح گوان

بدو گفت دشمن بنیرو بودکه دو سال دارای چین او بود

چنان رو که ناگه بر او بر زنیبن و بیخ دشمن همه برکنی

ببوسید روی زمین پیش شاهوز آن پس برون برد لشکر به راه

خلاصه

هوش مصنوعی: سواران نوشان به سوی بیت المقدس راه پیمودند و خبر پیدا کردند که شاه جهان به سمت باختر حرکت کرده است. آنها از غم و رنج به سرعت به سمت کوش شتافتند، اما نه مرد کوش را دیدند و نه اسب او را. پس از دیدن نامه، شاه ضحاک برآشفته شد و شب را بی‌خواب گذراند. زمانی که شب به پایان رسید، فرستادگان را نزد او فراخواند و دربارهٔ لشکر و فرماندهی آنها صحبت کرد. ضحاک به کوش گفت که باید با سرعت عمل کند و برای او پانصد هزار سوار شجاع فرستاد. او همچنین نامه‌ای به کوش داد که در آن پیشنهاداتی برای کمک و پاداش‌های زیادی بود. ضحاک به کوش گفت که دشمنان قدرت‌مندند و او باید به سرعت به جنگ برود و ریشه آنها را بزند. در نهایت، سواران با بوسه بر زمین از شاه تشکر کردند و لشکر را به راه انداختند.