شمارهٔ ۳۲ - وفات محمد علی شاه (۱۳۴۳ هق)

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: مفوتشد۷ بیت

مخور غصّۀ بیش و کم در جهانکه تا بنگری بیش و کم فوت شد

چو بنشسته‌ای دم غنیمت شُماردَمادَم بده می که دم فوت شد

چه بس سست عنصر ز دنیا برفتچه اشخاص ثابت قدم فوت شد

نه یک نعمتی بر کسی داده بودکه گویم ولیُّ النِعم فوت شد

نه جود و کرم داشت تا گویمشخداوندِ جود و کرم فوت شد

در ایران اگر زیست بی احترامدر ایتالیا محترم فوت شد

همین بس که گویم به تاریخ اومحمّد علی شاه هم فوت شد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی زودگذر بودن زندگی و جهان می‌پردازد. شاعر به ما یادآوری می‌کند که غصه خوردن در مورد زیاد و کم بودن چیزها بی‌فایده است، زیرا همه چیز در نهایت از بین می‌رود. او تأکید می‌کند که لحظه‌ها را باید غنیمت شمرد، چون هر لحظه امکان از دست رفتن دارد. اشخاص و نعمات مختلفی که در دنیا وجود دارند، همه به مرور زمان ناپدید می‌شوند. همچنین به مثال‌هایی از شخصیت‌ها و ویژگی‌ها اشاره می‌کند که درگذشته بوده‌اند، از جمله محمد علی‌شاه، تا نشان دهد که هیچ‌کس از مرگ و فنا در امان نیست. در نهایت، اشاره به احترام و جایگاه اجتماعی نیز کرده و بر بی‌ثباتی زندگی تأکید می‌کند.