شمارهٔ ۱۱ - جاه و جلال علی (ع)
اندر خبر بُوَد که نبی شاهِ حق پرستچون سویِ عرش در شبِ معراج رخت بست
بر مسندِ دَنی فَتدَلّی نِهاد پایدستی ز غیب آمد و بر پشتِ او نشست
چون دستِ حق بُد و اثرِ لطف ِ دوست بوداز فرطِ شادمانی مدهوش گشت و مست
گویند پا نهاد به دوشِ نَبی علیاز طاقِ کعبه خواست چو اصنام را شِکست
جاه و جلال بینْ که یَدُالله پا نِهادآنجا که حقّ نِهاد به صد احترامْ دست