بخش ۱۲۰ - گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد
وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: رندهد۵ بیت
گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهدسخن دراز کند لذت نظر ندهد
شنیده ام سخن شاعر و فقیه و حکیماگرچه نخل بلند است برگ و بر ندهد
تجلئی که برو پیر دیر می نازدهزار شب دهد و تاب یک سحر ندهد
هم از خدا گله دارم که بر زبان نرسدمتاع دل برد و یوسفی به بر ندهد
نه در حرم نه به بتخانه یابم آن ساقیکه شعله شعله ببخشد شرر شرر ندهد