بخش ۱۹۶ - زندگی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: راست۵ بیت

پرسیدم از بلند نگاهی حیات چیستگفتا مئی که تلخ تر او نکوتر است

گفتم که کرمک است و ز کل سر برون زندگفتا که شعله زاد مثال سمندر است

گفتم که شر بفطرت خامش نهاده اندگفتا که خیر او نشناسی همین شر است

گفتم که شوق سیر نبردش بمنزلیگفتا که منزلش بهمین شوق مضمر است

گفتم که خاکی است و بخاکش همی دهندگفتا چو دانه خاک شکافد گل تر است

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از پاسخ‌گوی خویش درباره مفهوم حیات می‌پرسد. پاسخ‌دهنده می‌گوید که حیات را می‌توان در شادی و لذت جستجو کرد، هر چند که این لذت ممکن است تلخ‌تر از آنچه به نظر می‌رسد باشد. به رابطه‌ای بین شر و خیر اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که شناخت خیر بدون شناخت شر ممکن نیست. همچنین درباره شوق به منزلت و کمال سخن می‌گوید و بالاخره به این نکته اشاره می‌کند که خاک فقط به خودی خود نیست، بلکه از آن دانه‌ها، گل‌ها می‌رویند. این شعر به تعبیری عمق زندگی و رابطه‌های پیچیده میان مفاهیم مختلف را بررسی می‌کند.