بخش ۳۴ - در بیان تجلی صفات میفرماید
بند راه تو، هم از اوصاف تستپردهای خویش بردار از نخست
دل چه از سودای نفسانی برستبر سر تخت تجلی خوش نشست
چیست انوار تجلی بی نشانآنچه از سر تو آید بی گمان
وهم و فهم اینجا نگنجد چون خیالنی عبارت را در این معنی مجال
گه گشاید گنج افعال و صفاتگه نماید پرتو انوار ذات