بخش ۳۴ - در بیان تجلی صفات میفرماید

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۵ بیت

بند راه تو، هم از اوصاف تستپردهای خویش بردار از نخست

دل چه از سودای نفسانی برستبر سر تخت تجلی خوش نشست

چیست انوار تجلی بی نشانآنچه از سر تو آید بی گمان

وهم و فهم اینجا نگنجد چون خیالنی عبارت را در این معنی مجال

گه گشاید گنج افعال و صفاتگه نماید پرتو انوار ذات

خلاصه

هوش مصنوعی: این بند به توصیف راهی می‌پردازد که انسان باید از آن عبور کند. برای رسیدن به تجلی و نور الهی، باید از حجاب‌ها و پرده‌های خود کم کند و از خواسته‌های نفسانی رهایی یابد. دل انسان باید به مرتبه‌ای برسد که بر تخت تجلی نشیند. در اینجا اشاره می‌شود که انوار تجلی، نشانه‌ای ندارد و هر چه از وجود انسان برمی‌آید همواره حقیقی و واضح است. عقل و درک محدود هیچ‌گونه توجیهی برای این معانی ندارد و در نهایت، در این سفر، گنجینه‌ای از افعال و صفات خداوند نمایان می‌شود و پرتو انوار ذات او درک می‌شود.