شمارهٔ ۲۷۲
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: مبسوختی۶ بیت
ای دل چه شد که خشک و تر غم بسوختیجانهای ما ز آه دمادم بسوختی
آتش بهفت خیمه گردون زدی ز آهوز ناله چار گوشه عالم بسوختی
صبر و قرار و جان و دل من ز هجر دوستبر هم زدی و آن همه در هم بسوختی
درد ترا طبیب دوا چون کند که توجان هزار عیسی مریم بسوختی
گفتم که مرهمی بنهی بر جراحتمآن هم بجای دادن مرهم بسوختی
آخر چه شد حسین که از دود آه خویشکشت امید و دوده او هم بسوختی