شمارهٔ ۲۱۵
ساقی بیار جامی زان باده شبانهعشاق را نوا ده مطرب بیک ترانه
گفتا نیارمت می تا تو بها نیاریآن می بها ندارد جانا مکن بهانه
تا طایران قدسی گردند صید عشقتاز خط و خال خوبان آورده دام و دانه
ای نازنین عالم میکش نیاز ما راکاندر ره تو مردن عمریست جاودانه
این عشق شورانگیز چون آشنا کند عقلبی آشنا شوی تو در بحر بیکرانه
ای از زمان منزه ای از زمین مبراهم فتنه زمینی هم آفت زمانه
گر لب بر آستینت نتوان نهاد باریاینم نه بس که یابم باری بر آستانه
از طره تو موئی تا در کف من آمدشد شاخ شاخ جانم از دست غم چو شانه
تا کی اسیر دشمن گردد حسین بیدلداری هوای یاری با این شکسته یا نه