شمارهٔ ۱۹۹
ای غم سودای تو خلوت نشین جان مندرد روح افزای تو سرمایه درمان من
تو گل باغ بهشت و جان من بستان آنتا برفتی رفت بی تو رونق بستان من
چشم من جام شرابست و دل زارم کبابتا مگر گردد خیال تو شبی مهمان من
گر بصورت گشته ام غایب ز جانان باک نیستنیست غایب جان و دل از حضرت جانان من
با سر کویت فراغت دارم از باغ بهشتنیست غیر از کوی جانان روضه رضوان من
گوشوار جان کند از در الفاظ حسینگر رسد شعرت به گوش شاه معنیدان من