شمارهٔ ۹۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)قافیه: انبراید۷ بیت

سال‌ها باید که چون تو ماهی از دوران برآیدیا چو بالای تو سروی خوش زسروستان برآید

در میان کفر زلفت نور ایمان می‌نمایدپیش زلف کافر تو مؤمن از ایمان برآید

چون تماشا را در آیی ای نگارستان به بستاننعره‌های عشق بازان از گل خندان برآید

چشم مستت گر نماید التفاتی سوی یارانبر تو دشواری نباشد کار ما آسان برآید

چشمهٔ خورشید روزی لایق رویت نیفتدتا قیامت گرچه گرد گنبد دوران برآید

پیش آن لب مانده حیران می‌دهم جان حیف باشدگر بر آب زندگانی تشنه‌ای از جان برآید

کی همام خسته دل را جان بیاساید زمانیگر نه بوی مشک‌بوی از منزل جانان برآید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذبه محبوب خود می‌پردازد و بیان می‌کند که سال‌ها طول می‌کشد تا کسی مانند او ظاهر شود. او از اثرات عشق و زیبایی معشوق بر دل‌های مردم صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که زلف‌های معشوق نور ایمان را در دل‌ها زنده می‌کنند. به همین ترتیب، وقتی معشوق در میان گل‌ها ظاهر می‌شود، عشق و شور و شوق از دل‌ها برمی‌خیزد. شاعر همچنین می‌گوید که حتی یک نگاه از طرف محبوب می‌تواند مشکلات زندگی را آسان کند و همچنین تأکید می‌کند که به رغم گذر زمان، محبت و زیبایی او همیشه در قلب‌ها باقی می‌ماند. در انتها، شاعر به تمنای بوی خوش محبوب اشاره می‌کند که روح انسان را تسکین می‌دهد.