شمارهٔ ۶۳

وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)قافیه: انشد۷ بیت

نیِ بی‌نوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد

منگر در آن که دارد تن نازکش جراحتبنگر که تا چه راحت ز وجود او روان شد

تن پر ز نیش دارد چو درون ریش داردغم و درد بیش دارد نفسش حیات از آن شد

دل و جان چو نیست نی را عجب است این که داردخبری ز حال دل‌ها که انیس عاشقان شد

به سخن دهن گشاده نه که سر به باد دادهچو سر و زبان ندارد ز چه صاحب بیان شد

نفسش مسیح مریم که حیات بخشد از دمبه سخن گرفته عالم چو همام مهربان شد

چو شنید مرغ جانم ز نوای نی صفیریز دیار تن زمانی به جوار آشیان شد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از نی به عنوان سمبلی از حیات و عشق، توصیف می‌کند که چگونه نی با صدای شکرین خود، روح را زنده کرده و به زندگی جاودان دست می‌یابد. او به افرادی که به ظاهر به درد و رنج دچارند اشاره می‌کند و می‌گوید که این رنج‌ها در واقع هیچ‌گاه از حیات آنها نمی‌کاهد. همچنین، عشق و جاذبه نی به قلب و جان انسان‌ها تأثیر روحی عمیق می‌گذارد و آنها را به جایی می‌برد که احساس نزدیکی و آرامش می‌کنند. در انتها، با تأکید بر قدرت صدای نی و تاثیر آن بر روح، شاعر بیان می‌کند که این صدا می‌تواند زندگی را به معنای واقعی زنده کند.