شمارهٔ ۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ادمیایدمرا۶ بیت

داشتم روزی نگاری یاد می‌آید مراهر زمان از یاد او فریاد می‌آید مرا

مجمع اصحاب و وصل یار و ایام شبابهمچو برق تیزرو با یاد می‌آید مرا

هر دو چشم اشک‌ریزم در فراق دوستاننیل مصر و دجله بغداد می‌آید مرا

با خیال قامت او عشق‌بازی می‌کنمچون نظر بر سرو و بر شمشاد می‌آید مرا

آن چنان بر روزگار بی‌وفا منکر شدمکز توهم داد هم بیداد می‌آید مرا

نقش‌های چرخ را بی‌اصل می‌بینم تمامکارهای دهر بی‌بنیاد می‌آید مرا

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به یاد افراد نزدیک و دوستانش است. او در فراق آنها دچار غم و اندوه است و خاطرات خوش گذشته، از جمله ایام جوانی و دوستی، را با شدت احساس می‌کند. شاعر در حال بازی با خیال یک شخص خاص و زیبایی اوست و در عین حال به ناپایداری زندگی و بی‌وفایی روزگار اشاره می‌کند. او به عدم ثبات و بنیاد نداشتن کارهای دنیا فکر می‌کند و این اندیشه‌ها بر او فشار می‌آورد. به طور کلی، شعر تجلی احساساتی است که از یادآوری دوستان و دستاوردهای گذشته ناشی می‌شود.