شمارهٔ ۹۱

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ایقدح۶ بیت

بدین هوس که: دمی سر نهم بپای قدحهزار بار فزون خوانده ام دعای قدح

منم، که وقف خرابات کرده ام سر و زرزر از برای شراب و سر از برای قدح

بزیر خون من و خون بها شراب بیاربگیر جوهر جانم، بده بهای قدح

رسید موسم گشت چمن، بیا ساقیکه تازه شد هوس باده و هوای قدح

بیاد لعل تو تا کی لب قدح بوسم؟خوش آنکه بوسه بر آن لب زنم بجای قدح

هلالی، از قدح می چه جای پرهیزست؟بیا، که پیر مغان میزند صلای قدح

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق به مشروبات الکلی و شادی ناشی از آن می‌پردازد. او بیان می‌کند که به خاطر اشتیاق به نوشیدن، زندگی‌اش را وقف می‌کند و آماده است تا بهای آن را بپردازد. او از ساقی می‌خواهد که باده بیاورد تا او بتواند از لذت آن بهره‌مند شود. شاعر همچنین از عشق و زیبایی محبوبش یاد می‌کند و می‌گوید که هر بوسه‌ای بر لبش، جایگزین قدح (لیوان) خواهد بود. در پایان، او به دعوت پیر مغان اشاره می‌کند که به خاطر لذت و سرخوشی، بهتر است از قدح دوری نکنند.