شمارهٔ ۸۵

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: نت۷ بیت

نا دیده میکنی، چو فتد دیده بر منتجانم فدای دیدن و نادیده کردنت

فردا، که ریزه ریزه شود تن بزیر خاکبرخیزم و چو ذره درآیم ز روزنت

با آنکه رفت روشنی چشمم از غمتدارم هنوز دوست تر از چشم روشنت

گر میکشی، نمیروم از صید گاه تودست منست و حلقه فتراک توسنت

بر دامن تو باده گلگون چکیده استیا خون ماست آنکه گرفتست دامنت؟

مستی و گردنی چو صراحی کشیده ایخوش آنکه دست خویش در آرم بگردنت

دیگر ترا چه باک، هلالی، ز دشمنان؟کان ماه با تو دوست شد و مرد دشمنت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دلتنگی عمیق شاعر است. او از معشوقش می‌گوید و احساساتش را زمانی که در دوری او قرار دارد، توصیف می‌کند. شاعر می‌گوید که حتی در هنگام مرگ نیز از عشقش دست نخواهد کشید و همیشه به یاد او خواهد بود. او با بیانی عاشقانه به زیبایی معشوق و روابط عاطفی پرداخته و نشان می‌دهد که عشقش به او فراتر از ظاهر و شرایط است. همچنین اشاره به درد و رنج ناشی از جدایی دارد و نوعی شگفتی نسبت به وفاداری در عشق را نشان می‌دهد. در پایان، شاعر به اتحاد و دوستی با معشوق در برابر دشمنان اشاره می‌کند.