شمارهٔ ۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارمتورا۷ بیت

ترک یاری کردی و من همچنان یارم تو رادشمن جانی و از جان دوست‌تر دارم تو را

گر به صد خار جفا آزرده سازی خاطرمخاطر نازک به برگ گل نیازارم تو را

قصد جان کردی که یعنی دست کوته کن ز منجان به کف بگذارم و از دست نگذارم تو را

گر برون آرند جانم را ز خلوتگاه دلنیست ممکن، جان من، کز دل برون آرم تو را

یک دو روزی صبر کن، ای جان بر لب آمدهزان‌که خواهم در حضور دوست بسپارم تو را

این چنین کز صوت مطرب بزم عیشت پر صداستمشکل آگاهی رسد از ناله‌ی زارم تو را

گفته‌ای خواهم هلالی را به کام دشمناناین سزای من که با خود دوست می‌دارم تو را

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و دلدادگی خود به معشوق سخن می گوید. او با وجود بی وفایی و آسیب هایی که از طرف عشقش می بیند، همچنان او را دوست دارد و از او دل نمی کند. شاعر به معشوق می گوید که حتی اگر او بخواهد جانش را بگیرد، باز هم او را رها نخواهد کرد و این عشق نمی تواند از دلش خارج شود. با وجود درد و رنجی که از طرف معشوق می کشد، همچنان عشق و علاقه اش به او قوی تر از هر چیز دیگری است. شاعر در انتها به صبر و انتظار اشاره می کند و می گوید که می خواهد معشوقش را در حضور دوستانش به کسی بسپارد، که نشان از عمق احساساتش دارد.