شمارهٔ ۷۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: منیست۷ بیت

در دل بیخبران جز غم عالم غم نیستدر غم عشق تو ما را خبر از عالم نیست

خاک آدم که سرشتند غرض عشق تو بودهر که خاک ره عشق تو نشد آدم نیست

از جنون من و حسن تو سخن بسیارستقصه ما و تو از لیلی و مجنون کم نیست

گر طبیبان ز پی داغ تو مرهم سازندکی گذاریم؟ که آن داغ کم از مرهم نیست

بسکه سودای تو دارم غم خود نیست مراگر ازین پیش غمی بود کنون آنهم نیست

من، که امروز هلاک دم جان بخش توامدم عیسی چه کنم؟ چون دم او این دم نیست

غنچه خرمی از خاک هلالی مطلبکه سر روضه او جای دل خرم نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و درد و غم ناشی از آن صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که در دل کسانی که از عشق بی‌خبرند، تنها غم وجود دارد و در عشق تو، ما از دنیا بی‌خبر شده‌ایم. او اشاره می‌کند که خاک آدم برای عشق تو آفریده شده و هر که در مسیر عشق تو قرار نگیرد، انسان نیست. همچنین به جنون و داستان عاشقانه‌اش با محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که داغ عشقش کم از مرهمی که طبیبان بسازند نیست. شاعر تاکید می‌کند که عشق او به محبوبش آن‌قدر عمیق است که غم‌های پیشین از یادش رفته و در حال حاضر تنها در عشق او هلاک شده است. در نهایت، او به دنبال آرامش و خرمی در عرصه عشق است و بیان می‌کند که جایی برای دل خوش در روضه عشق او نیست.