شمارهٔ ۷۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: نیکیست۷ بیت

من با تو یکدلم، سخن و قول من یکیستاینست قول من که شنیدی، سخن یکیست

بگداختم، چنانکه اگر سر برم بجیبکس پی نمی برد که: درین پیرهن یکیست

خواهم بصد هزار زبان وصف او کنملیکن مقصرم، که زبان در دهن یکیست

ماه مرا بزهره جبینان چه نسبتست؟ایشان چو انجمند و مه انجمن یکیست

صد بار از تو شوکت خوبان شکست یافتخسرو هزار خسرو لشکر شکن یکیست

بر خاستست نقش دویی از میان ماما از کمال عشق دو جانیم و تن یکیست

در درگهت رقیب و هلالی برابرندطوطی درین دیار چرا با زغن یکیست؟

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اتحاد و همبستگی عمیق عاطفی شاعر با معشوق است. شاعر می‌گوید که او و محبوبش در عواطف و احساسات واحد هستند و این عشق و دل‌سپردگی غیرقابل تفکیک است. او می‌خواهد ویژگی‌های محبوبش را به هزار زبان توصیف کند، اما می‌داند که این کار دشوار است چرا که کلامش محدود است. شاعر همچنین اشاره می‌کند که با وجود تفاوت‌ها و زرق و برق ظاهری، در عمق وجودشان یکسان‌اند. او از عشق به عنوان عاملی یاد می‌کند که جان‌ها را یکی می‌کند و به این ترتیب، نشان می‌دهد که عشق واقعی به وحدت درونی منجر می‌شود. در نهایت، شاعر بدین نتیجه می‌رسد که در درگاه معشوق، همه چیز به هم مربوط است و هیچ‌چیز نمی‌تواند این پیوند را بشکند.