شمارهٔ ۵۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ارمنکجاست۷ بیت

روز نوروزست، سرو گل عذار من کجاست؟در چمن یاران همه جمعند یار من کجاست؟

مونسم جز آه و یارب نیست شبها تا بروزآه و یارب! مونس شبهای تار من کجاست؟

گشته مردم، هر یکی، امروز، صید چابکیچابک صید افگن مردم شکار من کجاست؟

نیست یک ساعت قرار این جان بی آرام رایارب! آن آرام جان بی قرار من کجاست؟

سوخت از درد جدایی دل بامید وصالمرهم داغ دل امیدوار من کجاست؟

روزگاری شد که دور افتاده ام، آخر بپرسکان سیه روز پریشان روزگار من کجاست؟

بود عمری بر سر کویت هلالی خاک رهرفت بر باد و نگفتی: خاکسار من کجاست؟

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در روز نوروز به جستجوی یار خود می‌پردازد و از حالتی غم‌انگیز و پر از عاطفه صحبت می‌کند. او در میان جمع دوستان، تنهاست و از دوری یار خود رنج می‌برد. شاعر به یاد دلتنگی‌ها و جدایی‌ها می‌افتد و از اینکه دلش هیچ‌گاه آرامش ندارد، ابراز ناامیدی می‌کند. او با بی‌تابی از جستجوی یار خود سخن می‌گوید و گله می‌کند که چه روزهایی را از دست داده و اکنون از آن‌ها دور شده است. در نهایت، او با حسرت به گذشته و عشق‌های از دست رفته اشاره می‌کند.