شمارهٔ ۴۱

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ینغریب۷ بیت

من بکویت عاشق زار و دل غمگین غریبچون زید بیچاره عاشق؟ چون کند مسکین غریب؟

پرسش حال غریبان رسم و آیینست، لیکهست در شهر شما این رسم و این آیین غریب

در خم زلف کجت دلها غریب افتاده اندزلف تو شام غریبانست و ما چندین غریب

وقت دشنامم بشکر خنده لب بگشا، که هستدر میان تلخ گفتن خنده شیرین غریب

سر ز بالین غریبی بر ندارد تا بحشرگر طبیبی چون تو یابد بر سر بالین غریب

بسکه باشد شاد هر کس با رفیقان در وطنرو بدیوار غم آرد خسته غمگین غریب

بر سر کویت هلالی بس غریب و بی کسستآخر، ای شاه غریبان، لطف کن بر این غریب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از زبان یک عاشق غمگین و بی‌کس بیان شده که رنج و غم خود را به تصویر می‌کشد. شاعر از وضعیتی می‌گوید که در آن تنها و غریب احساس می‌کند و عشقش را با غم و اندوه توصیف می‌نماید. او به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او همچون زلف‌های پیچیده‌اش، دل‌های زیادی را به درد آورده است. در این بین، او از دشواری‌های زندگی غریبانه صحبت می‌کند و اینکه حتی در میان غم، گاهی خنده و شادی هم وجود دارد. شاعر در پایان از معشوق خود درخواست لطف و محبتی دارد تا بر درد و رنج او بیفزاید و به عنوان یک غریبی، مورد توجه قرار گیرد.