شمارهٔ ۳۸۳
ماه من، روی تو خوبست و چنین بایستیلیک خویت قدری بهتر ازین بایستی
حیف باشد که رسد خاک بآن دامن پاکآسمان وقت خرام تو زمین بایستی
چین در ابروی تو در صحبت احباب خطاستپیش اغیار در ابروی تو چین بایستی
تا مگر یافتمی دست بر آن خاتم لعلهمه آفاق مرا زیر نگین بایستی
زود برخاست ز هر گوشه بلای خط تواین بلا تا به ابد گوشه نشین بایستی
بی تو خوشدل شدم از آمدن غم، که مراهمه اسباب اجل بود، همین بایستی
شب هجرست، هلالی، ز مه و مهر چه سود؟امشب آن ماهرخ زهره جبین بایستی