شمارهٔ ۳۷۴

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: رامدهای۵ بیت

بی‌جهت با ما چرا آهنگ غوغا کرده‌ای؟غالبا امروز قصد کشتن ما کرده‌ای

گاه چون شیر و شکر، گاهی چو آب و آتشیمن نمی‌دانم چه خویست این که پیدا کرده‌ای!

گر مسیحا مرده‌ای را زنده می‌کرد از دعاتو به یک دشنام کار صد مسیحا کرده‌ای

دیده جای تست، بنشین، از نظر غایب مشومردمی کن، چون میان مردمان جا کرده‌ای

دوش می‌گفتم که: مهمان هلالی باش، گفت:دیدن خورشید را در شب تمنا کرده‌ای

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌پرسد که چرا بی‌دلیل او را آزار می‌دهد و به حال او بی‌جهت غوغا کرده است. او توصیف می‌کند که رابطه‌شان گاه شیرین و گاه آتشین و متضاد است. شاعر نسبت به رفتارش سردرگم است و نمی‌داند که این تغییرات ناشی از چه چیزی است. او به قدرت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر قادر بود، حتی مردگان را زنده می‌کرد، ولی او با یک دشنام می‌تواند کار هزاران مسیحا را انجام دهد. در نهایت، شاعر از او می‌خواهد که از دور ننگرد و در میان مردم حضور داشته باشد و می‌گوید که کسی در شب به دیدار خورشید تمنا کرده است.