شمارهٔ ۲۱۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ارخط۷ بیت

گر من ز شوق خویش نویسم به یار خطیک حرف از آن ادا نشود در هزار خط

خوش صفحه ایست روی تو، یارب! که تا ابدهرگز بر آن ورق ننشاند غبار خط

ما را بدور حسن تو با نو خطان چه کار؟تا روی ساده هست نیاید بکار خط

خط گو: مباش گرد رخت، وه! چه حاجتستمجموعه جمال ترا بر کنار خط؟

از خط روزگار مکش سر، که عاقبتبر دفتر حیات کشد روزگار خط

زین پیش حسن خط بتان معتبر نبوددر دور عارض تو گرفت اعتبار خط

قاصد، بغیر چند بری خط یار را؟یک بار هم بنام هلالی بیار خط

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید حتی اگر از شوق و زیبایی معشوق بنویسد، کلمات نمی‌توانند تمام احساسات او را بیان کنند. روی معشوق به قدری زیباست که هیچ گرد و غباری نمی‌تواند آن را تحت تأثیر قرار دهد. شاعر همچنین می‌گوید که توجه به زیبایی معشوق، نیازی به نوشتن خط و کلام ندارد؛ زیرا خود زیبایی او کافی است. در نهایت، اشاره می‌کند که زمان و روزگار به زودی نقش خطی را بر زندگی ما می‌کشد و زیبایی‌های معشوق جایگزین هر نوع نوشتاری می‌شود. شعر به نوعی تأکید بر اهمیت زیبایی و عشق واقعی در زندگی انسان‌ها دارد.