شمارهٔ ۱۵۰

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رخود۷ بیت

کاکل ز چه بگذاشته ای تا کمر خود؟مگذار بلاهای چنین را بسر خود

رفتار ترا، گر ملک از عرش ببیندآید بزمین فرش کند بال و پر خود

چشم تو نهان یک نظر از لطف بینداختما را ز چه انداخته ای از نظر خود؟

دیروز ز حال همه عالم خبرم بودامروز چنانم که: ندارم خبر خود

در عشق تو از من اثری بیش نماندستنزدیک شد آن دم که نیابم اثر خود

من کشته شوم به که جدا افتم از آن درزارم بکش و دور میفگن ز در خود

دور از تو چه گویم: بچه حالست هلالی؟درمانده بدرد دل خونین جگر خود

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنجی عمیق در عشق و جدایی است. شاعر از طرف یار خود نگران است و می‌خواهد بداند چرا او را از خود دور کرده است. او به زیبایی و تاثیر رفتار یار اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر مردم متوجه او شوند، نزد یار می‌آیند. شاعر حسرت روزهایی را می‌خورد که از حال و احوال دنیا باخبر بوده و اکنون از حال خود بی‌خبر است. او به شدت تحت تاثیر عشق قرار گرفته و احساس می‌کند که از درون خالی شده و دیگر نمی‌تواند خود را پیدا کند. در نهایت، شاعر از دوری یار به شدت رنج می‌برد و در دردی عمیق دست و پا می‌زند.